Storythai

จงรู้จักให้ รู้จักรัก รู้จักรอ รู้จักพอ รู้จักเกรงใจ แล้วชีวิตจะมีความสุข

ไม่มีชัยชนะใดได้มาโดยไม่ต้องต่อสู้ ไม่มีความสุขใดได้มาโดยไม่ต้องลงเรี่ยวแรง

ไม่มีนกตัวใดบินสูงเกินไป ถ้ามันบินด้วยปีกของมัน

คนที่ไม่เคยทำผิดคือคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย

ไปให้สุดแล้วหยุดแค่คำว่าพอ

มนุษย์แท้จริงไม่ได้โตด้วยอาหาร แต่โตด้วยความลำบาก

กระบี่อยู่ที่ใจ แค่ไม้ไผ่ก็ไร้เทียมทาน

คนเราไม่มีล้มเหลว มีแต่ล้มเลิก

เธอจะพบความสวยงามของมหาสมุทรได้อย่างไร หากเธอไม่กล้าพอที่จะออกไป

อันนินทา กาเร เหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำ เหมือนเอามีด มากรีดหิน
แม้องค์พระ ปฏิมา ยังราคิน คนเดินดิน หรือจะสิ้น คนนินทา

ความตายคือสิ่งไม่แน่นอน แต่ที่แน่นอนเราต้องตาย

คบคนพาลถ้าจริงใจก็ไม่ผิด คบบัณฑิตไม่จริงใจก็ไร้ผล

ความดีก็เหมือนกางเกงใน ต้องมีติดตัวไว้แต่ไม่ต้องเอามาโชว์

อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้ฤา

วันนี้ท้อแท้ แต่อย่าแพ้ให้กับมัน